now i know... hay... naku.... ;(
(READ: to the girl i can't look at - nalaman ko rin. tumama nga ang hinala ko. hay. sana bumitaw na ako noon sa 'pangarap' ko. ang mangarap lang naman ang kaya ko, lalo na sa babaeng tulad mo...
bakit nga ba? ano bang meron ka? ganda? tinatanong pa ba yun! wits? meron. sociable? oo. kumbaga sa regalo, ayos ang package at ang laman. pero, parang may kakaiba. di ko alam e. siguro it's not you, it's me! duh, gasgas na ang linyang yan!
noon pa, sinabi ko na sa sarili ko dapat studies muna. lintek! kaya friends lang dapat... dapat walang motibo. pero hindi ganun ang nangyari. nakakainis! bakit ko ba nararamdaman 'to! dapat wala, wala, wala!!! pero meron, meron, meron!!! shet! ang gago ko!
ngayon alam ko na... may minamahal ka na pala. ok lang, buti nga at nalaman ko... salamat sa kaibigang nagsabi sa'kin [at sana'y panatilihin niyang lihim ang aking mga sinabi]. di kasi kita ganoon kakilala. ang tanga ko talaga! buti at matatapos na ang kahibangang ito...
salamat. kahit paano'y nakulayan mo ang buhay ko, at sana kahit paano'y ganoon din ako sa'yo...
salamat... wala kang alam tungkol dito.)
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
6 comments:
ang lungkot naman nitong entry mo. pero parang di ka naman sad kanina. masaya ka pa nga eh... =)
"anonymous" --
salamat at napadaan ka at nag-iwan ng comment. yeah right, di naman ako sad that day... until umuwi ako. yun nga, may nalaman ako. pero medyo ok na ako ngayon, i snapped out of it na. salamat ulet!
p.s. pakilala ka naman o! =)
just thought suklian ko ang pagko-comment mo sa aking blog.. =)
thanks maia! =)
your welcome po. ^_^
whoops sorry. wrong grammar.. "you're welcome" pala dapat.
Post a Comment